ایرانیان چه شکوهی دارند آنگاه که قدرت ‌های بزرگ جهان در رقابت تسخیر دل‌های آنان و تبریک بزرگی فرهنگشان از یکدیگر سبقت می جویند و‌ این شکوه وقتی دوچندان می‌شود که حاکمانشان نیز در این مسابقه شرکت دارند.
روحت شاد صادق هدایت! تو در شاهکار ادبی‌ات؛ بوف کور، این فرهنگ دیرینه را به دختری اثیری و بی‌مانند تشبیه کردی که در حمله اقوام مختلف به لکاته‌ای بدل شد.
اما اکنون این دختر اثیری دوباره چهره گشوده، گرد و غبار تاریخ را کنار زده و در بحران‌هایش صیقل خورده است. اکنون روح بزرگت تماشاگر اوست!
۳ تیر ۱۴۰۴
آرامش و پرواز روح