معرفی کتاب درس‌های تاریخ ویل‌دورانت ۲۰
آیا پیشرفت واقعی است؟
اگر بر زندگی امروزی نظری وسیع بیفکنیم و آشفتگی‌‌ها و جنایت‌هایش را با جهل و تعدی انسان‌های اولیه مقایسه کنیم، پایین‌ترین سطوح جوامع متمدن با اقوام وحشی چندان تفاوتی ندارند.
اما از آن سطح که بگذریم زیاد هم مایوس نمی‌شویم: میلیون‌ها انسان به تعقل و اخلاق رسیده‌اند، علم، خرافات و گمراهی و تعصب دینی را کم کرده و فناوری، رفاه و تعلیم و تربیت و تفریح را گسترش داده است و ...
نباید از این‌که تمدن ما هم نابود خواهد شد، مضطرب شویم(فردریک کبیر خطاب به لشگر شکست خورده‌اش: می‌خواهید تا ابد زنده بمانید؟)مطلوب این است که، زندگی شکل‌های تازه بگیرد و تلاش برای رویارویی با چالش شرق که در حال سربرافراشتن است، به غرب توانی تازه بخشد.
تمدن بزرگ نمی‌میرد و دستاوردهای گرانقدر آنها برجای مانده‌اند: برافروختن آتش، چرخ و ابزار، زبان، خط، هنر و موسیقی، کشاورزی و اخلاق، خانواده و تربیت عناصر تمدنند که با سرسختی در معابر مخاطره‌آمیز انتقال تمدن‌ها محفوظ مانده‌اند. "این‌ها بافت پیوندی تاریخ بشرند"
اگر تعلیم و تربیت انتقال دهنده تمدن باشد بدون شک ما در حال پیشرفتیم، دانشگاه‌ها چنان زیادند که هر مشتاقی می‌تواند درجه دکترا بگیرد...
آرامش‌ و پرواز روح