(گرچه این غزل را بی هیچ مایه ای از عرفان، حکمت و مضامین عاشقانه دانسته اند- شرح شوق، ص۱۷۰۹- اما چون دیگر غزلها در اندوه از دست دادن حال خوش یا در انتظار رسیدنش می باشد )لحظه دیدار دلدلدگان و روزگاران خوش یاد باد( مصراع دوم ضرب المثل شده است)
کامم از تلخی غم چون زهر گشت
بانگ نوش شادخواران یاد باد
از تلخی این اندوه، کامم چون زهر شده است، آوای نوشانوش باده خواران یاد باد.
۳- اگر چه یاران رسیده به وصال، به یادم نیستند اما من با تمام وجود  در اشتیاقشان هستم( وصال چنان است که اندیشه دیگری برای آدمی نمی گذارد و فراق چنان سوزنده است که تمامی ارکان وجود را در برمیگیرد)
۴- در زنجیر فراق اسیر شده ام، جوانمردی پایمردان یاد باد.
۵- از فراوانی اشک، صد رود از چشمم جاری است، زنده رود و "باغ کاران" یاد باد.(یادکردی از حال خوش سفر به اصفهان)
۶- افسوس که رازنگهداران رفتند، زین پس رازهایم ناگفته می مانند‌.
دکتر مهدی صحافیان
 آرامش و پرواز روح