مهندسی معکوس با خداوند
همراه با برگزیده ای از تاریخ طبری

در آرایه های ادبی می گوییم که شاعر فقط به الهه شعر متصل می شود و شعری در کمال زیبایی می آفریند، پس از آن ادیبان یکایک آرایه هایش را بر می شمارند، آیا شاعر هم در یک یک این آرایه ها دقت کرده است؟!
آیا این مهندسی معکوس را به آفرینش نیز می توانیم گسترش دهیم؟!
خداوند زاویه مدار زمین و گردش آن که منجر به فصلها می شود و با بی شمار رشته عصبی و ...را در بدن موجودات  یکایک بررسی کرده و یا فقط در آنها شوق آفرینش دیده و به آنها لباس وجود بخشیده است؟!
نوشته های اساطیری آفرینش به این نکته اشاره دارند:
 "خدای به آسمان و زمین گفت: به رغبت یا کراهت بیایید.گفتند: به اطاعت آمدیم، یعنی خدای عزوجل به آسمانها گفت: آفتاب و ماه و ستارگان مرا طالع کنید و به زمین گفت: رودها بشکاف و میوه ها برآور گفتند: اطاعت می کنیم.
(تاریخ طبری ج۱، ترجمه ابوالقاسم پاینده، اساطیر، چاپ دوم، ۱۳۶۲، ص ۱۵)
نخستین چیزی که خداوند عزوجل خلق فرمود قلم بود و بدو گفت: بنویس و قلم گفت پروردگارا چه بنویسم؟ گفت: قدر را بنویس. و قلم همه بودنی ها را تا به روز رستاخیز  بنوشت.آنگاه خداوند عزوجل بخار آب را برآورد و آسمان ها را از آن بیرون کشید.آنگاه ماهی را خلق فرمود و زمین را بر پشت آن بگسترد و ماهی مضطرب شد و زمین بلرزید که آن را با کوهها استوار کرد و کوهها به زمین همی بالد.(همان، ۳۱)
دکتر مهدی صحافیان 
آرامش و پرواز روح

۱۵ آبان ۱۳۰۰