مقایسه معماری اسلامی با مسیحی

"لنگدان" یادش افتاد زمانی که این بنا به مسجد مبدل شد، تمام شمایل مسیحی آن را با دوغاب سفید پوشاندند. مرمت و بازنمایی نمادهای مسیحی در کنار نمادهای اسلامی تاثیری چشم‌نواز و مسحور کننده آفریده بود.
سنت مسیحی به ترسیم خدایان و قدیسان روی خوش نشان می‌داد، اما اسلام بر خوش‌نویسی و الگوهای هندسی متمرکز بود تا زیبایی‌های جهان خدا را نشان دهد. سنت اسلامی بر این اعتقاد بود که تنها خدا خالق حیات است و از این رو انسان در جایگاهی نیست که تصاویر زنده خلق کند، نه انسان و نه حتی حیوانات.
لنگدان یک بار سعی کرده بود این مفهوم را به دانشجویانش توضیح دهد: برای مثال میکل‌آنژ هنر اسلامی هرگز صورت خدا رو بر سقف هیج جایی نقاشی نمی‌کرد، بلکه نام خدا رو کتابت می‌کرد.
هم مسیحیت و هم اسلام کلمه محور هستند، در سنت مسیحی، کلمه در کتاب انجیل یوحنا جسمیت پیدا می‌کنه "و کلمه جسم گردبد و میان ما ساکن شد" به همین خاطر توصیف کلمه به صورت انسانی مجاز و پذیرفتنی بود، اما در سنت اسلامی کلمه جسمیت پیدا نمی‌کنه ... به عبارتی به شکل تحریر اسامی مقدسان مسلمان....یکی از دانشجویان: مسیحیت صورت رو می‌پسنده، اسلام کلمه رو. ص ۵۹۸
دکتر مهدی صحافیان
آرامش و پرواز روح