فمن یردالله ان یهدیه یشرح صدره للاسلام...انعام/۱۲۵
نشان این شرح صدر آن است که بنده را سه نور به سه وقت در دل افکنند: نور عقل در بدایت، نور علم در وساطت و نور عرفان در نهایت. آنگاه با همه این نورها مشکل‌های او گشوده شود و غیب‌ها بعضی دیدن گیرد.مصطفی فرمود: بپرهیزید از فراست مومن چه او به نور خدا نظر می‌کند، بدین‌گونه که به نور بدایت عیب خود بداند، به نور وساطت زیان خود بشناسد و به نور نهایت نایافته خود دریابد.
بیان دیگر: به نور بدایت از شرک برهد، به نور وساطت به خلاف نفس برهد و به نور نهایت از خود برهد:
بیزار شو از خود که زیان تو، تویی
کم گو ز ستاره کآسمان تو، تویی
ان ما توعدون لآت و ما انتم بمعجزین انعام/ ۱۳۴
آمدنی،، آمده گیر و رفتنی،، شده گیر و این روز روشن، تاریک شده گیر و غرور دنیا روزی به‌سر آمده گیر!
پیر طریقت: این زندگی دنیا باد است، تا بنگری از دست رفته و این دنیا چون خنده دیوانگان است و گریه مستان! دیوانه بی‌شادی خندد و مست بی‌اندوه گرید! دنیا مثال یخ است در آفتاب نهاده یا شکر است که در دهان نهاده به‌زودی ازهم می‌ریزد! دنیا تماشاگاهی خوش است لیکن تا بنگری گذشت و تا دل در او بستی رفته:
باش تا کل یابی آنها را که امروزند جزء‌
باش تا گل بینی آنها را که امروزند خار
این عزیزانی که آنجا گلستان دولتند
تا ندانی و نداریشان، بدین جا خار و خوار
گلبنی کاکنون تورا هیزم نمود از جور دی
باش تا در جلوه آرد دست انصاف بهار
(تفسیر خواجه عبدالله، ص ۳۰۷ و ۳۱۰)
دکتر مهدی صحافیان
آرامش و پرواز روح