جنبش عشق
چون در جمال عشق می‌نگرد، حالش دگرگون می‌شود.گرمایی غیر عادی بدنش را فرا می‌گیرد و روییدن‌گاه بالها که سخت و خشک شده بود نرم و تر می‌شود و شروع به جوانه زدن و روییدن می کنند . خلجان و هیجانی مانند آنچه در لته‌های دندان کودک پدید می‌آید.اما همین که معشوق از او دور شود رطوبتی که نمو بال‌ها را آسان می‌کرد خشک می‌شود، تا این که نفس دچار اضطراب و شکنجه می‌شود و به دنبال معشوق، تا تری و تازگی را از سر گیرد و این شیرین‌ترین لذات، بدین علت است که عاشق پیوسته به دنبال معشوق می‌دود و از فدا کردن هر چه دارد دریغ نمی‌کند.هومر:
آدمیان نام او را عشق پرنده گذاشته‌اند
و خدایان صاحب بال نامش کرده‌اند(چهار رساله افلاطون، ۱۴۵-۱۴۷)
دکتر مهدی صحافیان
آرامش و پرواز روح