توصیفات زیادی از باغ ها و نهرهای بهشتی در قرآن آمده است.

همچنین توصیفات بسیار وحشتناکی از جهنم شده است.

البته عده ای می گویند این توصیفات برای مخاطبین حسی قرآن یعنی عرب هایی که به دور از آبادانی و در صحرا بودند خیلی جذاب بوده است.

ولی به طور کلی باید گفت که بهترین نگرش این است که بگوییم خداوند وقتی می خواهد از دنیایی با ما سخن بگوید که بر ما پوشیده است در قالب الفاظ باید پوشیده و تمثیل وار سخن بگوید هر چند ما نمی توانیم کلام خدا را تمثیل بدانیم.

اما با کمک احادیث و آیات دیگر می توانیم تا حدودی به مقصود خداوند نزدیک شویم.

در حدیثی آمده است که نعمت های  بهشت را  نه چشمی دیده است و نه گوشی شنیده است و نه به ذهن بشری خطور کرده است.

از این حدیث بر می آید که آنچه بیان شده است تمام واقعیت نیست .البته همان طور که گذشت این واقعیت قابل بازگو کردن نیست چون از جنس دنیای دیگری است که بر ما پوشیده است مانند سوالات کودکان از مسائلی که ذهنشان نمی رسد مثلا این که من چگونه به وجود آمده ام؟

البته این نظریه در میان مفسران اهل سنت وجود دارد که داستانهای تاریخی مثل فرعون و... هم تمثیلی است و برای تربیت می باشد.(این نظریه مورد انتقاد قرار گرفته است)

اما آیه دیگری که نظر من را جلب کرده است ؛((و لا تنس نصیبک من الدنیا  و نصیبت را از دنیا فراموش نکن)) می باشد.یعنی این دنیا در آخرت تکرار نمی شود و توقع تکرار  لذات دنیوی را در آن دنیا نباید داشته باشیم.

از این رو خداوند مهربان برای این که برای آنچه نمی شده است بازگو شود باز هم فریب  نداده باشد ، به انسانها می گوید که نصیبت از دنیا را هم فراموش نکن.