وقت خوش"بهشت نقد تصوف و عرفان۱۱۳
معرفی کتابهای دیگر کیوان قزوینی
- هفت رساله، چهاردهی، نورالدین، فتحی، تهران، ۱۳۶۳
- مکتب یوگ و نشستهای ۸۴ گانه، چهاردهی، نورالدین، تهران، میر(گوتنبرگ)، ۱۳۶۲
- استوارنامهها در شرح و احوال فرق صوفیه و اعمال آنها، منصور علیشاه( عباس کیوان قزوینی)، تهران، سپهر
در تحقیق تصوف: تصوف تشرف حضور مهرپاش حضرت جانان است.
آیا می توان گفت که این آوای بلند عالمگیر و این نوای رسای پر ترجیع و تحریر و این کمند پرتاب گلوگیر که هر حلقهاش زنجیر هفتاد زرعی است که گردن هزاران گردنکش را ذیخود کشیده، به کلی بیاصل و اساس است و این دراز سخن در میان توده یکسر لغو است و بیهوده؟!نه منصف را یارای این کار ریشهکن نیست.
کیوان عرفان را به علمی و عملی(تصوف) منقسم ساخت و تصوف حقیقی را تصوف انفرادی دانستهاند که مرید و مراد ندارد(شرح حال ابوسعید ابوالخیر، ۱۶)
کتابهای دیگر:عرفان نامه، شرح رباعیات خیام، جبر یا اختیار بحث کلامی میان سلطانعلی گنابادی و کیوان قزوینی، تاریخ انشعابات متاخره سلسله نعمت اللهیه، تفسیر کیوان قزوینی( دو تفسیر بر قرآن نوشت که یکی از آن دو به ۶ جلد بالغ گردید که ۵ جلد آن چاپ شده)
آرامش و پرواز روح
سر در چاه اینترنت می کنم و دردهای دلم را میگویم ناگهان همه از آن با خبر می شوند!