چرا از آمدن سال نو خوشحال می شویم؟

ما ایرانی ها هر سال از آمدن سال نو خوشحال می شویم.آمدن سال نو دو نگرش دارد:1-آمدن سال نو2-سپری شدن سال گذشته.

چرا زندانی هستیم؟جرم ما چه بوده است؟جرا محکوم شدیم؟گناه ما گناه نخستین است.گناه پدر و مادرمان در خوردن میوه ممنوعه و رانده شدن از بهشت.

در حدیثی آمده است :دنیا زندان مومن است**.با این دیدگاه این خوشحالی از پایان سال معنای دیگری پیدا می کند:

تصویر جدید از دنیا:دنیا سپری کردن زمان حبس و زندان است.

بر اساس این نگرش چند نتیجه هم می توان به دست آورد:

1- از سپری شدن لحظات لذت می بریم چون مدت محکومیت ما کم می شود.

2-مراحل مختلف زندگی مانند رفتن از زندانی به زندان دیگر است.(جمله معروفی از ایه الله طالقانی پس از سال ها حبس :دنیا مانند زفتن از زندان قصر به زندان اوین است)

3-انسان در دوران حبس نیاز به سرگرمی دارد تا این دوران خوب و زیبا تمام شود.

4-سایر انسانها هم زندانیانی هستند در زندانی با شکوه تر یا پایین تر ،حسرت جایگاه زندانیان را نباید خورد.

**«عقبة بن عامر جهنی » می گوید: شنیدم که کسی با سلمان درباره غذاها که ازخوردن آنها کراهت داشت، بحث و گفت و گو می کرد. سلمان گفت: بحث خورد وخوراک خیلی لازم نیست، زیرا از رسول خدا (ص) شنیدم، که می فرمود: ان اکثر الناس شبعا فی الدنیا، اکثرهم جوعا فی الآخرة، یا سلمان! انما الدنیا سجن المؤمن و جنة الکافر.[i]

بیشترین افراد سیر دنیا، بیشترین افراد گرسنه در آخرت خواهند بود، ای سلمان! به راستی دنیا زندان مؤمن و بهشت کافر است.

- [i] نفس الرحمن، ص 396؛ امالی شیخ طوسی، ج 1، ص 356؛ حلیة الاولیاء، ج 1، ص 198.