ای مردمان بخوریت از آنچه در زمین است و حلال و طیب خوریت که فرموده رب‌العالمین است: آنکه عالم فتوی دهد حلال است و طیب که دل گواهی دهد بی‌وبال است حلال آنکه علما گویند بشاید وطیب آنکه حکما گویند بباید بقره/۱۶۹

و گفت مر ایشان را پیامبر ایشان که نشان ملک وی آن است که رسد به شما تابوت، که در رسیدن وی است دل‌های شما را قرار و ثبوت و گویند: سکینه شخصی بود که وی را چشم و صورت بود در جسم وی، چشم‌های دشمنان خیره شدی و از شعاع آن، وقت* خصمان تیره شدی و از بانگ وی دل‌های ایشان بترسیدی و اسبان ایشان برمیدی و نیز در وی باقی از آنچه ماند موسی نجی و هارون نبی و آن عصای موسی کلیم و عمامه هارون کریم بود و پاره‌ای ترنگبین و قطعه‌ای از الواح زمردین، می‌آرندش فرشتگان بقره/۲۴۸

چون بر ملک طالوت متفق شدند و طالوت و سپاه‌ها به صحرا آمدند، گفت: خدای شما را به جویی آزموده خواهدکرد، هر که شکم بر زمین نهد و به دهان از وی آب خورد وی نیست از سپاه من و هر که از وی آب را چنین نخورد ولیکن آب به کف برگیرد وی است از سپاه من بقره/۲۴۹

* تکیه بر وقت در متون ادب پارسی به پیروی از ابوسعید که در قسمت وقت خوش ابوسعید جمع آوری شده است.

آرامش و پرواز روح