زمان عادی و زمان مقدس
ادامه فصل اول: مراسم ازدواج و عروسی: زناشویی بشری، نکاح مقدس ایزدان و به ویژه پیوند ازلی و آسمان را تجدید می‌کندد. داماد: من آسمانم تو زمین. همچنان که ایزد اگنی دست راست این زمین را گرفت من هم دست تو را می‌گیرم باشد که ایزد سویتر دستت را بگیرد.(اوپانیشادها)
مراسم زاد و ولد به نکاحی مقدس در سطحی گیهانی تغییر پیدا می‌کند که ضمن آن گروه کثیری از ایزدان بسیج شده و دست به کاراند:
-بشود که ویشنو رحم را بیاراید، توشتر صور گوناگون بیافریند و ایزد دهاتر نطفه را برای تو در جایش نهد(اوپانیشادها)
-"دیدو"(ملکه افسانه‌ای شهر کارتاژ) عروسی خود با "اینه‌اس" را در هنگامه توفانی سهمگین جشن می‌گیرد و زناشویی آنان با پیوند عناصر گیتی هم‌هنگام می‌شود، آسمان عروس خود را در آغوش کشیده، باران بارورکننده بر زمین فرومی‌پاشد.
- در یونان باستان: زناشویی تقلیدی از پیوند نهانی زئوس با هرا.
- اساطیر یونانی: دیمیتر(زن-ایزد باستانی باروری، غله و دانه در یونان باستان) در آغاز بهار با یکی از پسران زئوس به نام یاسیون در کشتزاری که سه بار شخم خورده و تازه کشت شده همبستر شد.
- در چین زن و شوهران جوان در بهارگاه به صحرا رفته و بر مرغزارها هم‌خوابگی می‌کردند تا به زایش دوباره گیتی و شکوفایی کلی شتاب بخشند.
آرامش و پرواز روح