معرفی کتاب درس‌های تاریخ ویل دورانت۳
تاریخ و زمین
تاریخ وقایع گذشته است یا گزارش آن وقایع؟
تمام تاریخ بشر نقطه ناچیزی در فضاست و نخستین درس آن فروتنی است.
هر لحظه امکان دارد ستاره دنباله‌داری گوی خاکی ما را به معلق زدن اندازد یا حرارت آن از انسان تا کک و ساس را خفه کند با همه اینها از زبان پاسکال به کیهان طعنه می‌زنیم:
وقتی عالم انسان را خرد و نابود ساخته باز هم انسان شریف‌تر از نابودکننده خود خواهد بود، زیرا او می‌داند که مردنی است، اما عالم از پیروزی خود غافل است.
تاریخ تابع زمین‌شناسی است. هر روز در جایی دریا به روی خاک می‌غلتد، شهرها در زیر آب ناپدید می‌شوند و کلیساهای زیر آب خفته ناقوس خود را به صدا در می‌آورند. نبوغ انسان بر موانع زمین‌شناختی غلبه می‌کند، کویرها را آبیاری، کوه‌ها را تسطیح می‌کند یا شهر شناور می‌سازد، اما گردبادی شهری را در ساعتی ویران می‌کند.اگر باران اندک ببارد تمدن در زیر شن ناپدید می‌شود، چنان‌که در آسیای مرکزی شد و اگر سیل‌آسا ببارد، جنگل تمدن را خفه می‌کند چنان‌که در آمریکای مرکزی کرد.
جغرافی زهدان تاریخ، مادر و پروراننده آن است.رودها و دریاچه‌ها مهاجران را به کناره‌های خود جلب می‌کنند زیرا آب مایه حیات است.
مصر هدیه نیل بود و بین‌النهرین در میان دو رود خود، تمدن‌های پیاپی بنا نهاد.
هندوستان دختر سند، براهماپوترا و گنگ بود.جمعیت فزونی‌یافته یونان در اطراف مدیترانه و دریای سیاه رفتند ( به قول افلاطون مانند قورباغه در کنار آبگیر)
آرامش‌ و پرواز روح