معرفی کتاب درس‌های تاریخ ویل‌دورانت ۲۱
تعلیم و تربیت: انتقال میراث معنوی، اخلاقی، فنی و زیباشناسی به وسعتی هرچه گسترده‌تر است.
تاریخ خلق و ضبط این میراث و پیشرفت ازدیاد، انتقال و به‌کارگیری آن است.
آنان که تاریخ را یادنامه شوق‌آفرین انسان‌های آفریننده می‌دانند(نه آنان که تاریخ را یادآوری حماقت‌ها و جنایت‌های انسان می‌دانند)، گذشته را شهری ملکوتی می‌بینند(نه تاریک‌خانه نومیدی و وحشت)، کشور پهناور اندیشه‌ که در آن هزاران قدیس، دولتمرد، مخترع، هنرمند، شاعر، عاشق و فیلسوف هنوز زنده‌اند، سخن می‌گویند، صورتگری می‌کنند و نغمه می‌پردازند.
مورخ از این‌که نمی‌تواند در حیات، معنایی غیر از آنکه خود به انسان داده است بیابد تاسف نخواهد خورد. بگذارید از این‌که به حیاتمان معنا و مفهوم می‌بخشیم احساس غرور کنیم.
سعادتمند انسانی است که قبل از مرگ تا آنجا که می‌تواند از میراث تمدن خوشه‌چینی کند و آن را به فرزندان خود منتقل کند. او سپاس‌گزار این میراث زوال ناپذیر است و آن را حیات جاوید انسان می‌داند.
آرامش و پرواز روح