درک لذت زمان و هنر استفاده از لحظه

ما انرژی هستیم که در اثر مشاهده و تمرکز روی خودمان ،این انرژی را محکوم به ایستایی و قفس وزندان نموده ایم
ازین رو در حال زجر کشیدن و ناراحتی وافسردگی به سر میبریم و ماندن در
این قفس برایمان بسیار سنگین است.

نکته مهم:

برای رهایی از این قبض و رنج تنها یک راه وجود دارد؛و آن مشاهده نکردن خود و فراموش کردن هستی خویش.
واین خود فراموشی و عدم مشاهده ی خود نفسانی و خواسته های بی حدش باعث بوجود آمدن:
شور ،شوق،هیجان،مستی عارفانه و شادی در لحظه و به حرکت در امدن انرژی های مثبت قفل شده و راکد مانده در کهکشان بی نظیر وجود ما می شود.