اساس رفتارها و کلیه احوال ما "دل "هست و عناصر مربوط به آن مانند امید ،شوق ،یاس،ترس و . . ...
اینها محور هستند،سرمایه اند و اگر نباشند دنیا با تمام ثروت ها و زیبایی هایش برای ما بی معنا می شوند.
این نشان می دهد که جان آدمی (روح) اساس اوست و از طرف دیگر این جان در دست اوست.
در این آیه ها بر این نکته اساسی پای فشرده شده است:
آیه 43 و 44سوره انفال:
زمانی که خداوند آنها را در رویایت کم نشان داد که اگر خداوند شمارشان را زیاد نشان می داد بی تردید سست می شدید ......خداوند به اساس دل ها آگاهی دارد.
آیه 63 سوره انفال:
خداوند دلهای یارانت را پیوند داد و اگر تمامی آنچه در زمین است را برای پیوند دلها خرج می کردی نمی توانستی.
نکته:دلهای در گرو یکدیگر بالاترین سرمایه است.
یک فرهنگ و تمدن برتر دارای مردمانی با چنین دل هایی هست.
امر به نیکی و باز داشتن از بدی پیرو چنین پیوندی میان دلهاست.

آیه 26 سوره توبه:
پس آنگاه خداوند آرامش ویژه خود را بر فرستاده اش و مومنین فرو فرستاد....
آیه 40 سوره توبه:
اگر او را یاری نکنید بی تردید خداوند او را یاری می کند ....یکی از دو نفر  زمانی که آن دو در غار بودند  .... پس خداوند آرامش ویژه خود را بر او(حبیبش و فرستاده اش) نازل کرد.

آیه 55 سوره توبه:
اموال و اولادشان تو را شگفت زده نکند.....
آیه 85 سوره توبه:
کاملا مشابه آیه بالا و گویا تکرار آن است.
نکته:جلوگیری از سیطره بزرگی دشمن در دل که باعث از بین رفتن امید و شوق می شود.
آیه 81 سوره توبه:
می گویند در گرمای زیاد  به جنگ نروید .بگو آتش دوزخ سوزاننده تر است.
استدلال های قرآنی (در قسمت جداگانه ای ارائه شده است)برای محکوم کردن فرد نیست برای به خود آوردن اوست.و پاسخ های قرآنی ،آنچه فرد در اساس دلش دارد و با آن تصمیم گرفته است را هدف قرار می دهد.مثلا در آیه بالا هدف در امان ماندن از گرمای شدید است.
@arameshsahafian