ادب شاه در ملاقات با طبیب حقیقی؛ به توصیه پیری که در خوابش آمد :
شه به جای حاجبان فا پیش رفت
پیش آن مهمان غیب خویش رفت
شاه جلوتر از دربانان به پیشواز مهمان غیبی رفت.
هر دو بحری آشنا آموخته
هر دو جان بی دوختن بر دوخته75
هر دو شناگر دریای حقیقت بودند.و به هم دوخته شده بودند(از یکی بودن جان و خواسته و شوق).

از خدا جوییم توفیق ادب
بی ادب محروم گشت از لطف رب
ادب در عرفان یعنی ادب حضور خداوند و حضور واصلان به حق.
نکته:ادب در اصطلاح امروز متفاوت است.مولانا را به دلیل ذکر حکایاتی که در بردارنده کلمات و مضمون های رکیک هست بی ادب دانسته اند.(شرح استاد جعفری)اما این درست نیست زیرا به بستر تاریخی مولانا و مردم بلخ و این که این کلمات در حکایت بوده است نه در کلام مولانا توجه نشده است.
موارد بی ادبی که مولانا ذکر می کند:
-بی ادبی قوم بنی اسراییل پس از دریافت مائده آسمانی و تقاضای سیر و عدس که به دنبال آن غذای آسمانی قطع می شود.
-بی ادبی ابلیس در گستاخی با خداوند و رای و نظر داشتن و سوال کردن از حق.
-بی ادبی خورشید بر اثر غرور و پیشامد خورشید گرفتگی.
@arameshsahafian